Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Artfulthinking. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Artfulthinking. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

29. Ιουδαϊσμός...όταν το μάθημα γίνεται παιχνίδι!!!






A Hanukkah music video about lighting candles, spreading the fire, learning Torah and celebrating the festival of Hanukkah




Δραστηριότητα εμπέδωσης στο μάθημα:  29. Ιουδαϊσμός 
Να αναγνωρίσετε στα τρία παραπάνω βίντεο στοιχεία από τη θρησκεία και την ιστορία του Ιουδαϊσμού.

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014

Tableau Vivant - living pictures


Τεχνικές Θεάτρου, Θεατρικού Παιχνιδιού, Εκπαιδευτικού Δράματος


Ο σχεδιασμός μιας σειράς μαθημάτων


Κάθε μάθημα ή σειρά μαθημάτων σχεδιάζεται ανάλογα με την ηλικία, το διαθέσιμο χρόνο και το επίπεδο των μελών της ομάδας και καλό είναι να έχει τα στοιχεία: 
α) της δημιουργίας, (κάτι δημιουργείται, ατομικά ή σε ομάδες)
β) της παρουσίασης (η δημιουργία παρουσιάζεται στην ομάδα), 
γ) της ανταπόκρισης (η παρουσίαση σχολιάζεται, ανατροφοδοτείται και ξαναδουλεύεται). 


Οι δυναμικές εικόνες

Τα μέλη της ομάδας, ατομικά ή σαν σύνολο, καλούνται να φτιάξουν με τα σώματά τους μια «φωτογραφία». Λέγονται επίσης και «παγωμένες εικόνες», «ακίνητες εικόνες», «ταμπλό» κ.ά..

 Είναι εικόνες γεμάτες δυναμική ενέργεια που για αφετηρία ή ερέθισμα μπορεί να έχουν μια φωτογραφία, ένα στίχο, μία ανάμνηση, ένα γεγονός, ένα συναίσθημα, μια άποψη κ.ά.



Η τεχνική των δυναμικών εικόνων είναι δημοφιλής, βρίσκει πολλές εφαρμογές και μερικοί τρόποι όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι: 

α) Σαν απλή άσκηση για ζέσταμα    π.χ. «Ας φτιάξουμε μια εικόνα ενός τρακτέρ με τα σώματά μας» 
β) Σαν στρατηγική και εργαλείο έρευνας ενός θέματος    π.χ. «Φτιάξτε μια δυναμική εικόνα που να εκφράζει το εκπαιδευτικό σύστημα» ή ενός χαρακτήρα  ή για να δώσει ευκαιρία για κατάθεση και ανταλλαγή απόψεων.
γ) Σαν εργαλείο για πρωτογενή δημιουργία ή θεατρική σύμβαση όπως να αυξήσει την δραματική ένταση σε παράσταση    π.χ. 
  • Η δράση παγώνει και κάποιος αφηγείται κάτι, ή μπορεί να σταματήσει το γρήγορο ρυθμό μιας δραστηριότητας και να βοηθήσει τους συμμετέχοντες να εστιάσουν σε μια λεπτομέρεια, 
  • ή μπορεί να βοηθήσει την ομάδα να μπει στη καρδιά ενός θέματος, να αναπτύξει μια αφήγηση και να οδηγηθεί σε ένα πιο στυλιζαρισμένο είδος παρουσίασης μακριά από νατουραλισμούς 
  • ή μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια ομαδική πρωτότυπη δημιουργία-σενάριο ή χορογραφία- π.χ. αναπαράγοντας μια φωτογραφία και επικεντρώνοντας σ’ ένα σημαντικό σημείο ή σε μια συμβολική ιδέα της, φτιάχνουμε πολλές δυναμικές εικόνες στη σειρά, 
  • ή μπορεί να βοηθήσει να παιχτούν γρήγορα και συμπυκνωμένα ολόκληρα έργα όταν π.χ. χρειάζεται να γίνει ένα είδος γρήγορης επανάληψης σε μια πρόβα.      Παράδειγμα: Κάποιος μπαίνει στον χώρο και παίρνει μια στάση. Μετά μπαίνει και κάποιος άλλος για να συμπληρώνει την εικόνα, παίρνοντας μια στάση κοντά ή μακριά, ακουμπώντας ή όχι τον πρώτο. Κατόπιν, ένας τρίτος συμπληρώνει την εικόνα. Τα παραπάνω γίνονται χωρίς κανείς να σχολιάζει, να υποδεικνύει ή να εξηγεί τις προθέσεις του. Η υπόλοιπη ομάδα συζητά τη σύνθεση που προέκυψε, π.χ. ποιοι είναι, πού είναι, τι σχέση έχουν, τι έχει συμβεί λίγο πριν, τι θα συμβεί μετά κλπ. Δύο  παραδείγματα από το Youtube:   
  • https://www.youtube.com/watch?v=GsReHVKD0iA     
  • https://www.youtube.com/watch?v=ZM1aNlGIUt4       
Με αυτή τη μέθοδο μπορεί επίσης να φτιαχτεί μια σειρά από διαδοχικές εικόνες – ταμπλό – που να διηγούνται μια ιστορία ή μια κατάσταση που θα εισηγηθεί ο εμψυχωτής, π.χ. «ανθρώπινα δικαιώματα». Το σημαντικό είναι ότι όλοι μπορούν να συνεισφέρουν στο χτίσιμο μιας μικρής ιστορίας χωρίς να ξέρουν τι είχε ο προηγούμενος στο μυαλό του.

Από μια πιο έμπειρη ομάδα θα ζητάγαμε τα αγάλματα να ζωντανέψουν και να «παίξουν» τη συνέχεια της ιστορίας που εισηγήθηκαν οι παρατηρητές.
Η άσκηση αυτή μπορεί να επεκταθεί ώστε όλα τα μέλη της ομάδας να πάρουν τελικά μέρος στη σύνθεση, φτιάχνοντας πιθανώς μια ιστορία. Η αρχική κατάσταση μπορεί να δοθεί από αυτόν που μπαίνει πρώτος και οι άλλοι πρέπει να καταλάβουν το Τι και το Πού και να αντιδράσουν γρήγορα και θετικά π.χ. ο Α λέει: «Εσύ, Νίκο, δέχεσαι τη Μαρία για…», οπότε οι άλλοι μπαίνουν αμέσως και φτιάχνουν π.χ. τη σκηνή ενός γάμου. Ο εμψυχωτής μπορεί να παγώσει την εικόνα και να ρωτήσει τους παρευρισκόμενους (με άγγιγμα στον ώμο) για το ποιος είναι, γιατί βρίσκεται εκεί κλπ. Μια πιο δύσκολη εξέλιξη της άσκησης θα ήταν από το σημείο που ολοκληρώθηκε η εικόνα, να αρχίσουν οι χαρακτήρες να μιλούν αυτοσχεδιά-ζοντας με μικρές προφανείς φράσεις, ανάλογα με τη θέση που βρίσκονται αυτοί και οι διπλανοί χαρακτήρες.
Από το βιβλίο: Γκόβας , Ν. (2001) «Για ένα νεανικό δημιουργικό θέατρο: ασκήσεις – παιχνίδια – τεχνικές για εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές νεανικών ομάδων». Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ  


*1 ΙΣΤΟΡΙΑ: Μπορεί κάλλιστα να αξιοποιηθεί στο τέλος ενός μαθήματος ή ενός κεφαλαίου της Ιστορίας ή και στο τέλος της χρονιάς,  ως σύνοψη και εμπέδωση των διάφορων ιστορικών φάσεων μιας περιόδου, όπου οι ομάδες επιλέγουν ένα διαφορετικό, η κάθε μία,  ιστορικό θέμα, δημιουργούν το σενάριο, σκηνοθετούν και παρουσιάζουν στην ολομέλεια της τάξης μια σκηνή, καλώντας την τάξη να μαντέψει την ιστορική σκηνή και να αξιολογήσει το αποτέλεσμα της κάθε ομάδος.
Students creating a tableau at the Met. Photo by Don Pollard.
Students creating a tableau at the Met. Photo by Don Pollard.
*2 ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΟ: Tableaux vivant είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο για να εμπλέξει τους μαθητές κατά τη διάρκεια της περιήγησής τους σε ένα μουσείο. Η δραστηριότητα ενεργοποιεί τη φαντασία  όλων των συμμετεχόντων.
Για παράδειγμα: 
  • Μπροστά από ένα γλυπτό ή πίνακα ζωγραφικής, προσκαλούμε τους μαθητές  να πάρουν σιγά-σιγά  την στάση και την έκφραση των προσώπων του θέματος. Μια μικρή διακοπή  από τη παγωμένη εικόνα για  να κοιτάξουν ξανά την σύνθεση τα πρόσωπα και την έκφραση τους, στο έργο τέχνης. Συζητήστε για το πώς η στάση και η έκφραση του προσώπου αποκαλύπτουν στοιχεία για την ταυτότητα του ατόμου. Δοκιμάστε μια άλλη παγωμένη σκηνή, αλλά αυτή τη φορά, οι μαθητές να αλλάξουν στάση τους και την έκφραση των προσώπων. Τι θα αλλάξουν ή τι θα κάνουν διαφορετικό;

  • (Δημιουργία μιας μικρής ιστορίας με τρεις σκηνές) Δημιουργήστε μικρές ομάδες. Καλέστε κάθε ομάδα να δημιουργήσει ένα tableau vivantΣτη συνέχεια, ζητήστε από κάθε ομάδα να δημιουργήσει μία σκηνή πριν και μια μετά από το βασικό tableau vivant  και  στη συνέχεια να συζητήσουν ποια τμήματα της ζωγραφικής ή γλυπτικής επηρέασε την ιστορία τους.


Πηγή εδώ και εδώ

Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

Ἡ βάπτιση τοῦ Χριστοῦ του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου - Ανάλυση της εικόνας

Η τέχνη και το artfulthinking 
μια ερμηνεία του έργου του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου 
"Η βάπτιση του Χριστού"


Γενικὸ κείμενο
Στό ἔργο ἀπεικονίζεται ἡ Βάπτιση τοῦ Χριστοῦ μέ πρωταγωνιστικές μορφές τόν ἴδιο τόν Ἰησοῦ καί τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο πού συνοδεύονται ἀπό τρεῖς φτερωτούς ἀγγέλους μέσα σέ φυσικό περιβάλλον πού ἀναπαριστᾶ τό τοπίο τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη. Τό ἔργο εἶναι ἀνυπόγραφο, μπορεῖ ὅμως, βάσει τεχνοτροπικῶν κριτηρίων, νά ἀποδοθεῖ μέ βεβαιότητα στόν Δομήνικο Θεοτοκόπουλο καί νά ἐνταχθεῖ στά ἔργα τῆς προχωρημένης βενετικῆς παραγωγῆς του. Ὑψηλή ποιότητα ἐργασίας, χρωματική ἁρμονία, ἔντονη βενετική ἐπίδραση, ὅπως γιά παράδειγμα ἡ διαμόρφωση τοῦ φυσικοῦ τοπίου, καί μανιεριστική πνοή χαρακτηρίζουν τή σύνθεση.

Λεπτομέρειες


Στό κέντρο τοῦ πίνακα ὁ Χριστός στά νερά τοῦ Ἰορδάνη δέχεται τό βάπτισμα ἀπό τόν Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Ὁ Ἰωάννης ἔχει ἀποδοθεῖ μέ σκούρα ἐπιδερμίδα καί μαλλιά, σέ ἀντίθεση μέ τή μορφή τοῦ Ἰησοῦ πού ἀποδίδεται μέ φωτεινότερα χρώματα. Ἡ εἰκονογραφική λεπτομέρεια μέ τόν Πρόδρομο νά ρίχνει νερό στό Χριστό μέ κοχύλι ἡ στρογγυλή κούπα ἀποτελεῖ καθιερωμένο στοιχεῖο σέ ἀπεικονίσεις τοῦ θέματος στή βενετσιάνικη ζωγραφική. Μέσα στό ποτάμι βρίσκεται ὁ Χριστός, στραμμένος πρός τόν Πρόδρομο, πρός τόν ὁποῖο καί ἁπλώνει τά χέρια του μέ ἑνωμένες τίς παλάμες, δίνοντας τήν ἐντύπωση μορφῆς πού δέεται. Ἀριστερά ἀπό τό Χριστό, στό βάθος, διακρίνεται ἀμυδρά τοπίο πόλης καί μπροστά ἀπό αὐτό ὁμάδα μορφῶν, πού ἔχει ἀποδοθεῖ μικρογραφικά.



Στή δεξιά ὄχθη τοῦ ποταμοῦ τρεῖς φτερωτοί ἄγγελοι μέ τή μορφή νεαρῶν κοριτσιῶν κρατοῦν κόκκινη πετσέτα γιά νά σκουπίσουν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Πρόκειται γιά εἰκονογραφικό στοιχεῖο πού ἔχει μᾶλλον βυζαντινή προέλευση καί ὑποδηλώνει τή θεϊκή παρουσία καί τόν μυστηριακό χαρακτήρα τῆς παράστασης. Ἐντυπωσιακή εἶναι ἐδῶ ἡ χρωματική ἐπεξεργασία τῶν ὑφασμάτων, ἀλλά καί ἡ ζωηρότητα τῆς κίνησης.



Τό ἔργο ἔχει σήμερα ὀρθογώνιο σχῆμα. Ὅμως εἶναι ἐμφανές ὅτι αὐτό δέν ἦταν τό ἀρχικό του σχῆμα καί ὅτι ἔφερε τοξωτή ἀπόληξη. Σέ μεταγενέστερη ἐποχή ὁ πίνακας ἐνσωματώθηκε σέ ὀρθογώνια ἐπιφάνεια ξύλου. Ἡ τοξωτή ἀπόληξη ὑποδηλώνει ὅτι ἀποτελοῦσε φύλλο τριπτύχου καί ἑπομένως ἔφερε παράσταση καί στήν ἄλλη πλευρά, ἡ ὁποία διαχωρίστηκε ἀπό ἐκείνη μέ τή Βάπτιση.

Ὑπέρυθρη φωτογράφηση

Ἡ φωτογράφηση τοῦ ἔργου μέ ὑπέρυθρη ἀκτινοβολία ἐπιτρέπει νά διαπιστώσουμε τήν ἀπίστευτη δεξιοτεχνία μέ τήν ὁποία σχεδιάστηκαν οἱ μορφές καί τήν ἐμμονή τοῦ Θεοτοκόπουλου στή δημιουργία μίας ὅσο τό δυνατόν πιό ἐπιτυχημένης σύνθεσης, μέ συνεχεῖς ἀλλαγές στό σχέδιό του. Οἱ ἀλλαγές αὐτές εἶναι ἐμφανεῖς στό πρόσωπο καί τό σῶμα τοῦ Ἰωάννη καθώς καί στό κεφάλι τοῦ ἀριστεροῦ ἀγγέλου.

Σύντομο βιογραφικό τοῦ δημιουργοῦ

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

H Φωτογραφία της Χρονιάς 2014 και η... παράξενη ιστορία της

Η Φωτογραφία της χρονιάς για το World Press Photo, είναι διά χειρός του Αμερικανού φωτογράφου John Stanmeyer για τις ανάγκες του National Geographic...
Γιατί άραγε; Τι νομίζετε ότι απεικονίζει; 



Νομίζει κανείς πως είναι μία ομάδα Αφρικανών που σε στιγμές ρομαντισμού φωτογραφίζουν το φεγγάρι. Κι όμως. Η λήψη που πραγματοποιήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2013, στις ακτές του Djibouti, δείχνει Αφρικανούς μετανάστες  την ώρα που ...«στοχεύουν» προς το φεγγάρι, μήπως κι έτσι «πιάσουν» σήμα κινητής από την γειτονική Σομαλία. Κι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να έρθουν σε επαφή με τους δικούς τους στις χώρες απ’ όπου προέρχονται ή στις χώρες στις οποίες ελπίζουν να καταλήξουν μετά από ένα τεράστιο ταξίδι.

Το Djibouti, το μικρό κρατίδιο στη Βορειανατολική όχθη της Αφρικανικής ηπείρου, γειτονεύει με την Αιθιοπία, την Ερυθραία και τη Σομαλία, ενώ είναι γνωστό σταυροδρόμι για όλους εκείνους που ξεκινούν από τις πολύπαθες χώρες τους, για να φτάσουν είτε στη Μέση Ανατολή, είτε στην Ευρώπη ως μετανάστες. Οι μετανάστες της φωτογραφίας και όλοι εκείνοι που φτάνουν στις όχθες, ξέρουν πως αν πιάσουν σήμα από τη γειτονική Σομαλία, θα μπορέσουν να στείλουν SMS στους οικείους τους, πολύ φτηνότερα απ’ ότι αν χρησιμοποιήσουν τον ένα και μοναδικό πάροχο εκεί, την Djibouti Telecom.
Η φωτογραφία αυτή είναι από εκείνες τις σπουδαίες φωτογραφίες που λένε περισσότερες από χίλιες λέξεις. Λέξεις για την παγκοσμιοποίηση, την ανέχεια, την διαφορά ανάμεσα στον πρώτο και τον τρίτο κόσμο, την τεχνολογία.  Είναι από τις φωτογραφίες εκείνες που κερδίζουν βραβεία γιατί έχουν κάτι σημαντικό να πουν.
SOURCE

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013

«Η δημιουργία του Αδάμ» - ΚΑΠΕΛΑ ΣΙΞΤΙΝΑ - ΜΙΚΕΛΑΝΤΖΕΛΟ

Τελικά, το έργο του Μιχαήλ Αγγέλου στην οροφή της Καπέλα Σιξτίνα συνδυάζει πολλούς κόσμους!! Την τέχνη, την πίστη, τον χριστιανισμό, τον νεοπλατωνισμό, αλλά και την επιστήμη!!! Πώς θα μπορούσε αυτός ο πλούτος να μη προκαλεί τον θαυμασμό μας;!!!!
Μαρία Ζωγράφου Ουζούνογλου
Πηγή - Περισσότερα: ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠΕΛΑ ΣΙΞΤΙΝΑ - ΜΙΚΕΛΑΝΤΖΕΛΟ:
http://texni-zoi.blogspot.gr/2013/04/blog-post.html
"Η δημιουργία του Αδάμ"

 ...Πάμε τώρα στο κεντρικό τρίπτυχο και στην διασημότερη σκηνή από όλες που είναι
«Η δημιουργία του Αδάμ» : Κεντρικές μορφές ο Θεός και ο Αδάμ. Ο Αδάμ ξαπλωμένος, μόλις που έχει δημιουργηθεί, μοιάζει σαν μια αδρανή μορφή, χωρίς καμιά δυνατότητα δύναμης στην κίνηση του. Η στάση του μοιάζει κάπως σαν τον μεθυσμένο Νώε που είδαμε παραπάνω.
Επίσης παρατηρούμε πως αν και πρωτόπλαστος και όχι γεννημένος από μάνα- άνθρωπο, ο Αδάμ έχει ομφαλό στη κοιλιά του!! Κάποια εξήγηση θα έχει. Ο Θεός από την άλλη, είναι μεγάλης ηλικίας αλλά πολύ δυνατός που όμως στηρίζεται στις μορφές των αγγέλων. Είναι πολύ σπάνιο εκείνη την εποχή να απεικονίζουν τον Θεό τόσο ηλικιωμένο. Το πιο πιθανό είναι ο Μιχαήλ Άγγελος να έχει επηρεαστεί από τις αρχαίες παραστάσεις των ελληνικών Θεών, όπως για παράδειγμα του Δία και του Ποσειδώνα. Το χέρι του Θεού συναντά εκείνο του Ανθρώπου μέσα από μια υπέροχη χειρονομία όπου του δίνει ζωή και ενέργεια χωρίς καν να χρειαστεί να τον ακουμπήσει. Αυτή η σκηνή είναι η μοναδική που δείχνει τη σχέση αγάπης μεταξύ Θεού και Ανθρώπου. Μοιάζει μέσα από την κίνηση και το βλέμμα και των δυο να αναζητά ο ένας την ύπαρξη του άλλου.


Ο Μικελάντζελο τους απεικονίζει να έχουν το ίδιο μέγεθος. Δεν κάνει έναν Αδάμ μικρότερο του Θεού.Τα χαρακτηριστικά του Αδάμ δεν είναι μόνον αρσενικά. Έχει και θηλυκά: Η στάση του κορμιού του, η γλυκύτητα στο πρόσωπο του, το τρυφερό του δέρμα αλλά και τα πολύ μικρά γεννητικά του όργανα. Όλα υποδηλώνουν έναν άνθρωπο ανδρόγυνο! Δηλ το αρσενικό στοιχείο με το θηλυκό σε αρμονία έχουν αποτέλεσμα τον τέλειο άνθρωπο. Όπως έτσι παρουσίασε και τον Θεό ο Μιχαήλ Άγγελος όταν διαχώριζε το φως από το σκοτάδι. Με δύο φύσεις. Άρα κατ εικόνα και ομοίωση Θεού αποδίδεται ο τέλειος άνθρωπος κατά τον καλλιτέχνη για άλλη μια φορά. Έτσι, στην ουσία η Εύα υπάρχει ήδη μέσα στον Αδάμ.

Ο Θεός με το άλλο του χέρι αγγίζει ένα παιδί στην καρωτίδα του. Εδώ, βλέπουμε την έντονη αντίδραση του παιδιού. Αυτή μπορεί και να υποδηλώνει ότι σε αυτό βρίσκεται η ψυχή του Αδάμ. Κάτι που ενισχύει αυτή τη σκέψη είναι πως και το παιδί έχει την ίδια στάση με τον Αδάμ. Δίπλα στον Θεό, βλέπουμε μια γυναίκα η οποία κοιτά τον Αδάμ. Μπορεί να είναι η ψυχή της Εύας (όπως πριν με το παιδί) ή σύμφωνα με την νεοπλατωνική θεωρία να είναι η σοφία. Αυτή η σκέψη- θέση βασίζεται και πάλι στην Ιουδαϊκή παράδοση και πιο συγκεκριμένα στην παράδοση της Καμπάλα όπου, ο Θεός δημιουργεί τον Άνθρωπο με σοφία. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ένα είναι σίγουρο. Η θέση που την τοποθετεί ο Μικελάντζελο είναι μεγίστης σημασίας. Αυτή η γυναίκα είναι δίπλα στον Θεό που με έναν τρόπο την αγκαλιάζει. Όπως σημαντική είναι και η θέση και σύνδεση της με το παιδί δίπλα που θα μπορούσε να ήταν ο Χριστός. Σε αυτή την περίπτωση, η ύπαρξη του μας θυμίζει την αποστολή του που είναι η σωτηρία των ανθρώπων. Άρα και η γυναίκα δίπλα του θα μπορούσε εκτός από την ψυχή της Εύας να είναι και η Παναγία, η νέα Εύα.
Άρα, τι θέλει να μας δείξει ο Μιχαήλ Άγγελος σε αυτή τη σκηνή; Πολλά. Πρώτα από όλα, την τεράστια αγάπη του Θεού για το δημιούργημα του: Τον Άνθρωπο. Έπειτα την διάνοια του που από τη πρώτη κιόλας στιγμή που δημιουργεί τον άνθρωπο, ξέρει ότι αυτός θα φύγει από την αγκαλιά του και θα υποφέρει. Έτσι, του δημιουργεί παράλληλα ένα τρόπο, ένα σχέδιο σωτηρίας του. Άρα, ο Θεός εδώ φανερώνεται από τον Μιχαήλ Άγγελο σαν Πανάγαθος και Πάνσοφος!!
Και τώρα το ακόμα πιο ενδιαφέρον!!! Πώς μας δείχνει αυτή τη διάνοια του Θεού ο Μικελάντζελο ; Το κάνει, δίνοντας στον μανδύα του Θεού το σχήμα του εγκεφάλου!!! Ας δούμε τις εικόνες παρακάτω για να καταλάβουμε πολύ καλύτερα τα μυστικά της εικόνας!



Ξέρουμε πως είχε παρακολουθήσει ανατομία. Αναφερθήκαμε στην βιογραφία του σχετικά. Και αυτή του τη γνώση την χρησιμοποιεί εδώ συμβολικά!! Αυτό, το ανακάλυψε ένας γιατρός, o Φρανκ Meshberger (δημοσίευσε το άρθρο στο Journal of the American Medical Association, μόλις το 1990!

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

Ο πλησίον μας κι εμείς - Διδακτικές προτάσεις

Β' Γυμνασίου:

15. Η παραβολή του σπλαχνικού Σαμαρείτη: 

Ο πλησίον μας και εμείς (β'  διδακτική ώρα)


Παρακολουθείστε παιδιά την παρακάτω σύντομη παρουσίαση

(βασισμένη στην διδακτική πρόταση της συναδέλφου - Θεολόγου Β. Γώγου) 

γράψτε ένα μικρό κείμενο σχολιάζοντας την πρώτη εικόνα - δουλέψτε (προφορικά) τις ερωτήσεις με βάση τον πίνακα του Βαν Γκογκ και τις συζητάμε στο σχολείο 




Ο πλησίον και εμείς .... ...οι άνθρωποι, που ζουν κατά το πνεύμα της Βασιλείας του Θεού, μπορούν να γίνουν μια κοινωνία έμπρακτης αγάπης από όλους προς όλους, χωρίς διακρίσεις (Βασικά στοιχεία του μαθήματος):